• Er is altijd een andere kant aan een verhaal.

    20 april 2020

    Even schrijven, zo'n gevoel dat je even dingen van je af moet schrijven. Je hoeft niets te delen met anderen, maar het kan wel. Ik doe het omdat het kan. Ik doe het onder het mom van vrijheid van meningsuiting.

    De wereld is verandert en het is nog maar de vraag of we weer terug kunnen naar zoals het geweest is. Vele politici hebben al gezegd dat het nooit meer wordt wat het is geweest. Maar wat wordt er dan precies allemaal anders?

    Vrijheid van meningsuiting is in het geding. Je mag niet meer zomaar iets roepen over het Coronavirus, want dan wordt je bericht van sociale media verwijdert. Als je iets deelt met anderen over alternatieve geneeswijzen, ook al ben je jarenlang hierdoor geholpen of zelfs een professioneel alternatief therapeut, mag niet meer. Berichten die anderen op gedachten kan brengen die niet overeen komt met wat de overheid ons verteld, dat mag niet meer. En dat is waarom zoveel mensen nu gaan zoeken naar de waarheid; het gevoel hebben dat er iets anders aan de hand is.

    Vrijheid van reizen is gestopt. Alles onder het mom van het Covid19 virus. Het gaat allemaal erg ver. Het is ook vreselijk dat er zoveel mensen in het ziekenhuis liggen, aan op de intensive care afdeling. Dat zoveel mensen zijn gestorven, zonder dat de famlie afscheid heeft kunnen nemen. Het is allemaal vreselijk. 

    Vrijheid om eigen keuzes te maken voor je gezondheid wordt onmogelijk gemaakt. Het verplicht vaccineren wordt gepromoot. En er wordt nu al gedreigd dat als je niet gevaccineerd bent dat je dan niet meer kunt reizen en beperkt wordt in je aankopen wat apps zullen gaan doen. Zo houden ze ons en wij elkaar in de gaten. 

    We worden van elkaar vervreemd. Mogen onze kinderen niet meer bezoeken, onze ouders niet meer en we mogen geen bezoek ontvangen. We zijn als de dood dat we worden besmet op straat en in de winkels, we houden 1,5 meter afstand van elkaar, knuffelen elkaar niet meer. 

    Ik kan mij herinneren dat ik een aantal jaren geleden wilde reizen naar een bepaald land en dat ik dat land alleen in kon als ik bepaalde vaccinaties had gedaan en moest daarvoor een vaccinatieboekje meebrengen. Alsnog werd ik doodziek, zoals ik in ieder land doodziek wordt. Was dit dan van de vaccinaties of van de bacterien en virussen die in mijn eigen land onbekend zijn? Tja, dat is de vraag.

    Het is al jaren zo dat kinderen die niet gevaccineerd zijn niet terecht kunnen op bepaalde scholen. Ze worden geweigerd omdat men bang is dat ze anderen besmetten, of dat ze besmettelijk zijn voordat ze uberhaupt een ziekte onder de leden hebben. Dit was al zo toen ik mijn jongste dochter 18 jaar geleden naar de opvang wilde brengen. Zo nieuw is dit dus allemaal niet. 

    Je moet je afvragen wat er nu allemaal speelt nieuw is. Volgens mij is dit al jaren aan de gang. We worden alleen nu met onze neuzen op de feiten gedrukt dat we helemaal niet zo vrij zijn in onze keuzes als het om medisch handelen gaat. We zijn helemaal niet zo vrij om te reizen, want je moet een ID-bewijs, een paspoort en een vaccinatie-paspoort bezittten. We zijn allang niet zo vrij meer, want google traceert waar we zijn geweest, wat we doen en facebook traceert alles. Alles wat we in de openbaarheid zeggen en doen is bekend en traceerbaar. Dat is al jarenlang zo. En de overheid kan daar iets mee. Of het nu goedschiks of kwaadschiks is, of je het nu leuk vind of niet.

    We doen er gewoon allemaal aan mee. We hebben smartphones, gebruiken facebook, twitter en google. Als je echt niet meer mee wilt doen met dit spelletje dan moet je gewoon je internetabonnement stoppen, je telefoon weg doen, niet meer reizen en je kind niet naar de opvang brengen. Dan ben je een klein beetje minder anoniem. Je bezit dan nog wel een ID-bewijs, rijwbewijs of paspoort, je bent gewoon geregistreerd burger en ze weten door je bankrekening best wel hoe je bestedingspatroon is. We worden nu met z'n allen op de feiten gewezen dat we helemaal niet zo vrij zijn als we dachten te zijn.

     Er daar zijn mensen boos over. Waarom? Omdat het zichtbaar nu tegen ons wordt gebruikt. We ons misschien straks verplicht moeten laten vaccineren, wat velen helemaal niet willen. Maar doe je dit niet, dan kunnen we straks misschien helemaal geen boodschappen meer doen of een huis kopen of huren of onze kinderen naar de opvang brengen.

    Of we überhaupt nog naar een ander land kunnen reizen is nog maar de vraag.

    En toch is er een andere kant. De lucht is schoner, de bomen groeien en bloeien mooier, het groen is groener, de vogels zingen hoorbaar luider dan een jaar geleden. We zitten thuis, met man en kinderen, de aandacht voor elkaar is terug. We zijn onthaast. We hebben rust. Een hele lange vakantie. Tenminste, als je je geen zorgen hoeft te maken over geld. Want velen zitten in de problemen doordat ze hun bedrijf verplicht moesten sluiten.

    Als je even stil wordt...... dan is er die andere kant. Dan kun je horen, zien en voelen dat de aarde aan het herstellen is van onze vervuiling. Dus eigenlijk hoop ik stiekum dat het zo blijft. Dat mensen altijd thuis moeten werken. Dat kinderen thuis worden geschoold en meer vrije tijd hebben. Dat gezinnen weer tijd hebben voor elkaar. Dat de lucht schoon blijft en de natuur weer hersteld. Dat er geen plastic meer wordt neer gegooid in de natuur. Dat er minder wordt verbruikt, minder kleding en spullen worden gekocht, zodat de aarde kan herstellen.

    Er is altijd een andere kant aan een verhaal.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 20 keer bekeken